Po kilku tygodniach arbuz z ananasem, ryż pieczony w liściu bananowca i ostre curry wychodziło nam uszami. Zatęskniliśmy za zwykłym chlebem z masłem i owsianką. Na szczęście (!), przewidując, że nieunikniony jest przesyt tajską kuchnią zabraliśmy ze sobą… mąkę. Kilogram zwykłej, białej, pszennej mąki (typ 450), która tu jest wręcz nie do dostania. Wszędzie rośnie ryż, po co komu pszenica? Mąka to luksusowy towar.
Wyobraźcie sobie jak po tygodniach jedzenia samych owoców, ryżu i curry smakował nam omlet z pomidorami. A do tego tosty. I parówki! Uzbrojeni w mąkę i jajka zaczęliśmy szukać nowych smaków, które będą tajskie, ale ukoją nasze stęsknione podniebienia.
Placki bananowe jadaliśmy już w Polsce, nic nadzwyczajnego. Ale tutaj banany są inne. Malutkie, słodkie i brzydkie. Brunatno żółtawa skórka z licznymi sińcami, uderzeniami i generalnie mało zachęcającymi białymi pajęczynkami kryje w sobie ekstra bananki. Dodaliśmy do nich świeżą papaję i usmażyliśmy na oleju kokosowym (nadał plackom przyjemny posmak świeżego kokosa). Eksperyment był pyszny.
Na zdjęciu nasze dzisiejsze śniadanie. Placki bananowe z papają, w tle słodki ryż zawijany w liście bananowca i pieczone bataty. A na fotelu kot naszych sąsiadów – wielki, biały kocur Muk. Czasem nas odwiedza i domaga się obowiązkowego miziania.
Poniżej przepis na egzotyczne placki:
- 3 banany (my zużyliśmy 6 wspominanych wcześniej małych bananków, ale są one niedostępne w Polsce)
- kawałek papai (wedle uznania, jest wodnista – im więcej papai tym więcej mąki)
- 1 jajko
- 3 łyżki mąki
Rozgnieść banany i papaję widelcem (chyba, że macie blender – my cierpimy na jego brak). Dodać jajko i mąkę. Smażyć na oleju kokosowym. Jedzcie placki z czym tylko chcecie. My dodaliśmy jogurt naturalny, kawałki bananów, papai i posypaliśmy rodzynkami.
Smacznego!